40 tot 50 miljoen mensen met diabetes wereldwijd vasten tijdens de Ramadan, de negende maand van de Islamitische kalender. Vasten tussen zonsopgang en zonsondergang kan het risico op hypoglycemie en hyperglycemie verhogen. Lees verder voor een overzicht van enkele tips om diabetes tijdens het vasten onder controle te houden.

Pas uw behandeling aan in overleg met uw arts

Overweeg contact op te nemen met uw arts om hem/haar te laten weten dat u van plan bent te vasten. Hij of zij zal je professioneel advies geven over de risico's van vasten in jouw geval - afhankelijk van je specifieke medische situatie kan het je worden afgeraden - en informatie geven over de mogelijke gevolgen en de beste manier om die te vermijden. 

Het is mogelijk om de heilige maand in acht te nemen terwijl u uw diabetes onder controle houdt. Uw arts kan u helpen uw voeding, lichaamsbeweging en behandeling aan de speciale omstandigheden van de Ramadan aan te passen. De aanbevelingen van uw arts zullen worden afgestemd op uw diabetes en uw medische profiel.

Diabetes type 1

Als u diabetes type 1 hebt, kunt u, om uw bloedglucosewaarden tijdens het vasten beter onder controle te houden, in het algemeen niet alleen worden aangemoedigd om de tijdstippen van de dag en de toegediende doses te veranderen, maar misschien ook het soort insuline. Aanbevolen wordt vooral aandacht te besteden aan het verhogen van de frequentie van de bloedglucosetests.

Diabetes type 2

Bij diabetes type 2 krijgt u waarschijnlijk het advies om enerzijds uw calorie-inname te spreiden over drie maaltijden tijdens de niet-vastenperioden om de voedselhoeveelheden in kleinere hoeveelheden op te splitsen en de episoden van hyperglycemie te beperken, en anderzijds de duur en intensiteit van de lichamelijke activiteit gedurende de dag aan te passen om de risico's van hypoglycemie te beperken.

Een bijzondere tijd die bijzondere voorzichtigheid vereist

Tijdens de Ramadan wordt aanbevolen de frequentie van de bloedglucosetests op te voeren, vooral als u diabetes type 1 of diabetes type 2 hebt met een behandeling op basis van insuline. Het kan nuttig zijn om uw bloedglucosespiegel vaker te controleren, en ook telkens wanneer u de symptomen van hypoglycemie of hyperglycemie voelt. Bovendien wordt geadviseerd uw vasten te onderbreken in geval van hypoglycemie.

Intensieve lichamelijke activiteit wordt afgeraden tijdens de Ramadan, omdat dit een verhoogd risico op perioden van hypoglycemie met zich meebrengt.

Uw voeding tijdens het vasten

De Ramadan is een moment om tijd door te brengen met familie en vrienden en traditionele gerechten te eten, dus hier zijn enkele voedingstips om u te helpen ten volle van deze momenten te genieten en tegelijkertijd uw diabetes onder controle te houden:

• overweeg uw voedselinname te spreiden over twee of drie kleine maaltijden om hyperglycemie te beperken;
• probeer gedurende de hele maand Ramadan een evenwichtige voedselinname te handhaven door de consumptie van grote hoeveelheden zoete en vette voedingsmiddelen te beperken;  
• neem kleine hoeveelheden enkelvoudige suikers (bijvoorbeeld enkele dadels) op in uw iftar avondmaaltijd en kies voor de meer complexe koolhydraten in uw sohor maaltijd vóór de ochtend;
• overweeg vezelrijke voedingsmiddelen (volkoren granen, zilvervliesrijst, fruit en groenten) te gebruiken voor de iftar- en de sohor maaltijd;
• gebruik de sohor maaltijd voor zonsopgang zo laat mogelijk.

Als een van de vijf zuilen van de Islam is de Ramadan een belangrijke tijd voor alle Moslims. Door met uw arts te overleggen en uw behandeling aan te passen, kunt u deze heilige tijd op een comfortabele manier beleven.

Show me: 292299310

Online Training Modules 

Deze interactieve module is ontworpen om u in uw eigen tempo te trainen in het gebruik van de Control-IQ™ Technologie van de t:slim insulinepomp X2™. Deze module is niet bedoeld ter vervanging van de t:slim X2™ Insulinepomp Gebruikershandleiding. Het is belangrijk dat u de gebruikershandleiding leest en een grondige training krijgt over de pomp voordat u hem voor het eerst gebruikt. 

Als u vragen heeft over het gebruik van uw pomp, neem dan contact op met onze klantenservice via het contactformulier, of bel ons op 088 250 35 00.

Hulpmiddelen

Downloadbare inhoud: brochures, klinische studies en andere documenten.

Ressources

Contenu téléchargeable: brochures, études cliniques et autres documents.

295319303

La technologie Basal-IQ™ prédit les hypoglycémies et contribue à réduire leur incidence et leur durée. 

Comment fonctionne la technologie Basal-IQ™ ?

La technologie Basal-IQ™ utilise les valeurs du Dexcom G6 (CGM) pour prédire les niveaux de glucose 30 minutes à l'avance. Il suspend l'insuline s'il prévoit que la valeur du CGM tombe en dessous de 80 mg/dL ou si la valeur tombe en dessous de 70 mg/dL.  

L'administration d'insuline reprend dès que les relevés du capteur commencent à augmenter. Ce système fonctionne en arrière-plan sans saisie constante.

241243258

Diabetische ketoacidose is de meest voorkomende complicatie van hyperglykemie.

De allereerste beschrijving van diabetisch coma, als gevolg van onbehandelde ketoacidose, dateert uit de 19e eeuw. Het was echter pas in 1923, twee jaar na de ontdekking van insuline, dat diabetische ketoacidose uiteindelijk met succes kon worden behandeld.

Sindsdien heeft de medische vooruitgang ons een beter inzicht gegeven in diabetische ketoacidose en betere oplossingen voor de preventie en behandeling ervan.

Wat is diabetische ketoacidose?

Diabetische ketoacidose is een ernstige complicatie van diabetes als gevolg van insulinedeficiëntie die leidt tot een toestand van hyperglykemie.

Insuline is verantwoordelijk voor het handhaven van een constante toevoer van glucose (suiker) aan cellen in het hele lichaam. Bij mensen met diabetes leidt de afwezigheid van insuline of een lage insulinespiegel tot een slechte glucoseproductie en verstoort het de eliminatie ervan..

Omdat het lichaam geen toegang meer heeft tot zijn belangrijkste brandstofbron, glucose, zoekt het naar een andere energiebron: lichaamsvet (lipiden). Het verbranden van vetten leidt tot de productie van drie stoffen: 

• aceton
• acetoazijnzuur
• bèta-hydroxyboterzuur  

Deze drie stoffen worden ketonen genoemd en de overproductie ervan zorgt ervoor dat het bloed zuurder wordt.

Diabetische ketoacidose wordt daarom gekenmerkt door drie biologische onevenwichtigheden:

• hyperglykemie: glykemie (het suikergehalte in het bloed) is hoger dan 198 mg/dl;
• ketose (verhoogde ketonenwaarden in het lichaam).
• zuurtegraad in het bloed (acidose), gedefinieerd door een bicarbonaatconcentratie in serum ≤324 mg/dl en/of arteriële pH ≤7,3;

Deze toestand komt alleen voor bij diabetische ketoacidose en vormt een medisch noodgeval waarvoor ziekenhuisopname nodig is.

Oorzaken

Twee derde van alle gevallen van ketoacidose treden op bij patiënten met diabetes type 1, voornamelijk bij patiënten die problemen hebben met het stabiliseren van hun bloedglucosewaarden, maar ook bij patiënten die nog niet zijn gediagnosticeerd als diabetisch; het resterende derde deel heeft invloed op diabetes type 2, vooral degenen met slecht gebalanceerde glykemie en prediabetische adolescenten.

Bij diabetes hebben de bloedglucosespiegels de neiging tot jojoën en kunnen ze snel te hoog of te laag worden. Dit type glykemische instabiliteit, dat het optreden van ketoacidose veroorzaakt, kan het gevolg zijn van een aantal verschillende factoren:

• onvoldoende insuline-inname;
• intense stress;
• psychiatrische symptomen;
• een defecte insulinepomp (ontkoppeling of verstopping van de infusieslang);
• ziekte of infectie (meestal van de urinewegen, longen of het spijsverteringsstelsel);
• chirurgische procedures of medicatie.

Bij kinderen kan een verhoogde insulineresistentie als gevolg van puberteit of obesitas het risico op diabetische ketoacidose verhogen.

Symptomen

Symptomen van diabetische ketoacidose kunnen zich binnen een paar uur voordoen. Ze kunnen verschillen tussen kinderen en volwassenen, maar manifesteren zich meestal als:

• extreme dorst;
• vaak en overvloedig urineren;
• fruitige adem (door het uitademen van aceton);
• hevige buikpijn;
• misselijkheid en braken;
• diepe, moeizame ademhaling (bekend als Kussmaul-ademhaling);
• hypotensie (abnormaal lage bloeddruk);
• snelle hartslag (tachycardie);
• uitdroging;
• verlies van eetlust en gewicht.

Complicaties

Complicaties van diabetische ketoacidose kunnen de hartfuncties ernstig beïnvloeden en leiden tot ademhalingsproblemen.

Onbehandelde diabetische ketoacidose kan leiden tot een verminderd bewustzijn, wat vervolgens kan leiden tot coma en zelfs overlijden. Bij volwassenen wordt de mortaliteit vaak veroorzaakt door een verergerende factor, zoals gelijktijdige infectie, naast diabetes.

Behandeling en preventie

Behandeling van diabetische ketoacidose omvat het injecteren van intraveneuze insuline en het toedienen van zoutoplossingen. Het doel is om de zuurtegraad in het bloed en de aanwezigheid van aceton te corrigeren, het bloedvolume te herstellen en glykemie te normaliseren.

Een paar goede gewoonten kunnen helpen bij het voorkomen van het ontstaan van diabetische ketoacidose. Ten eerste, door het insulinebehandelingsprogramma zeer nauwgezet te volgen. Ten tweede, door regelmatig bloedglucose te testen om eventuele waarschuwingsverschijnselen van hyperglykemie te identificeren.

Als er symptomen optreden of als u een abnormaal hoge bloedsuikerspiegel opmerkt, moet u het ketonengehalte in uw urine of in uw bloed testen. Als het niveau te hoog is, neem dan contact op met uw zorgverlener voor onderzoek, advies over de behandeling en begeleiding voor het voorkomen van mogelijke herhaling.

Show me: 308298369

Diabetes mellitus is een stofwisselingsstoornis die wordt gekenmerkt door gebrekkige productie of gebruik van insuline door het lichaam.

Insuline is essentieel voor overleving. Zonder insuline kan het lichaam suiker (glucose) niet gebruiken. Mensen met diabetes moeten daarom hun glykemie gedurende de dag controleren om de juiste dosis insuline te kennen en om hun inname van glucose aan te passen om de niveaus stabiel te houden. 

In het geval van diabetes is het meten van uw bloedsuiker niet alleen belangrijk, maar ook essentieel om in goede gezondheid te blijven. Te hoge of te lage bloedglucosespiegels kunnen leiden tot ernstige langdurige complicaties voor de ogen, nieren, het zenuwstelsel, het hart en de bloedvaten.

Bloedsuikervariaties bij mensen met diabetes

Het is absoluut essentieel voor alle mensen met diabetes om hun bloedglucoseniveau (suiker) regelmatig te meten, omdat het hen in staat stelt om hun behandeling en levensstijl aan te passen en de extreme variaties in glykemie die gedurende de dag kunnen worden waargenomen, te beperken. Lichamelijke activiteit kan bijvoorbeeld de bloedglucosespiegels verlagen, terwijl een daling van de insulinespiegels of consumptie van suikerhoudende voeding en dranken kan helpen deze te verhogen.

Er zijn twee belangrijke manieren om uw bloedglucose te meten:

• Zelftest: patiënten plaatsen een kleine druppel bloed uit hun vinger op een strip. Een klein apparaat analyseert de strip en geeft de glucosespiegel in het bloed weer. 
• Het systeem voor continue glucosemonitoring (CGM): dit is een klein apparaat dat als zender en ontvanger fungeert en het niveau van interstitiële glucose bewaakt via een kleine naald en een sensor die aan de buik bevestigd is. Het geeft de informatie in real-time weer. 

Mensen met diabetes die een insulinebehandelingsprogramma volgen, moeten ook hun bloedglucosespiegels gedurende de dag controleren om te bepalen of de geïnjecteerde dosis insuline moet worden aangepast.

Lage bloedsuikerspiegel: diabetische hypoglykemie

Hypoglykemie wordt gedefinieerd als een overmatige daling van de bloedglucosespiegels, die optreedt wanneer de glucose-inname lager is dan de behoeften van het lichaam. Dit komt omdat glucose werkt als brandstof voor de stofwisseling en er ernstige complicaties kunnen optreden als het onder de minimumdrempel komt.

Hoge bloedsuikerwaarden: diabetische hyperglykemie

Diabetici hebben vaak een ongezond hoge bloedglucosespiegel. Dit heet hyperglykemie. Het treedt op wanneer glucose zich ophoopt in het bloed, meestal als gevolg van insulinedeficiëntie in combinatie met een te laag energieverbruik voor de hoeveelheid suiker die wordt ingenomen.

Show me: 308291296

Minder diabetes-gerelateerde complicaties, verhoogde gevoeligheid voor insuline, verbeteringen in kwaliteit van leven... Regelmatige lichaamsbeweging brengt veel voordelen met zich mee voor mensen met diabetes! 

Insulinepompen die zijn aangesloten op apparaten voor continue glucosemonitoring (CGM) stellen u nu in staat om op een veiligere manier te sporten. Sommige zorgen blijven echter bestaan, met name de angst voor hypoglycemie, en dit kan u van sport weerhouden ondanks de beste bedoelingen. Maar wees gerust: sporten en een insulinepomp gebruiken kunnen heel goed samengaan. 

Lees ons advies over het gebruik van uw insulinepomp tijdens het sporten en bewegen en de voorzorgsmaatregelen die u moet nemen om te kunnen ontspannen en genieten van alle voordelen van lichaamsbeweging

De voordelen van het gebruik van een insulinepomp tijdens het sporten

Het effect van lichaamsbeweging op de bloedglucosespiegels hangt af van de balans tussen de hoeveelheid glucose die in het lichaam beschikbaar is en de consumptie ervan door de spieren. Dit glykemische evenwicht wordt bepaald door

• de hoeveelheid suiker in de laatste maaltijd of snack
• de intensiteit en duur van de lichaamsbeweging
• de specifieke medische overwegingen van de patiënt.

Als de insulinespiegel te hoog is, kan hypoglycemie optreden tijdens of na lichaamsbeweging. Anderzijds kan lichamelijke inspanning leiden tot hyperglycemie als insuline ontbreekt. Het dragen van een insulinepomp tijdens het sporten is daarom ideaal voor het nauwkeurig beheren van de bloedglucosespiegels. De pomp, in combinatie met een apparaat voor continue glucosemonitoring (CGM), maakt het mogelijk om fluctuaties te anticiperen en te controleren, en zorgt voor een eenvoudige balans tussen de suikerinname en de insulinedosis die geïnjecteerd moet worden om binnen de aanbevolen grenzen te blijven. 

Discreet en praktisch; insulinepompen hebben patiënten met diabetes aangemoedigd om deel te nemen aan sportactiviteiten. Ze maken continue toediening van basale insuline met een voorgeprogrammeerde snelheid mogelijk, terwijl het ook mogelijk is om de toediening van een extra bolus insuline bij de maaltijd in te stellen en om abnormaal lage of hoge bloedsuiker aan te passen.

Het beheren van uw insulinepomp voorafgaand en tijdens lichaamsbeweging

Tijdens lichaamsbeweging lopen mensen met diabetes type 1 een hoog risico op hypoglycemie. Hyperglycemie kan daarentegen optreden na bepaalde anaerobe lichaamsbeweging. De combinatie van een insulinepomp en continue bloedglucosemeting maakt het mogelijk om tijdens en na lichaamsbeweging kleine aanpassingen te maken; dit minimaliseert het risico op hypoglycemie, het meest voorkomende gevaar voor mensen met diabetes type 1.

Tijdens langdurige bewegingssessies van meer dan 30 minuten is het beter om:

• de basale snelheid van de insulinepomp te verlagen voor en tijdens lichaamsbeweging
• extra koolhydraten te eten of drinken voordat de sessie begint
• en/of een lagere bolustoediening te programmeren tijdens de maaltijd voorafgaand aan het sporten [1,2,3]. 

De verlaging van de insulinedosis wordt bepaald door verschillende factoren: 

• het soort lichaamsbeweging (aeroob of anaeroob);
• de duur en intensiteit van de oefening;
• het tijdstip waarop de activiteit plaatsvindt.

De daling van de bloedsuiker kan gedurende een bepaalde tijd na de lichaamsbeweging aanhouden, omdat de spieren in deze periode gevoeliger zijn voor insuline.

Insulinepompen en lichamelijke activiteit: contra-indicaties en alternatieven 

Het gebruik van een insulinepomp is sterk gecontra-indiceerd bij contactsporten, watersporten en duursporten, omdat de pomp van positie kan veranderen of tijdelijk losgekoppeld kan raken. 

Om te voorkomen dat de bloedglucosemonitoring wordt beïnvloed, wordt bovendien niet aanbevolen om het gebruik van de insulinepomp langer dan 2 uur te onderbreken.

Als de lichaamsbeweging gedurende een langere periode duurt en het niet mogelijk is om een insulinepomp te dragen, wordt aanbevolen om langwerkende insuline te gebruiken (glargine of detemir) die de basale bloedglucosespiegel onder controle houden en tegelijkertijd het risico beperken op hyperglycemie vanwege het loskoppelen. 

Ander belangrijk advies voor het sporten met een insulinepomp: draag altijd een armband of ketting met uw diabetische medische informatie en zorg er altijd voor dat u toegang heeft tot een insulinepen als noodoplossing als uw pomp beschadigd is of losgekoppeld raakt. 

Show me: 314310347

Borstvoeding is mogelijk voor vrouwen met diabetes, ongeacht het type diabetes (zwangerschapsdiabetes, diabetes type 1 of type 2)

Moeders die met insuline worden behandeld, moeten ervoor zorgen dat hun insulinedoses correct worden aangepast, zodat de eerste melkstroom wordt geproduceerd zodra de baby wordt geboren en zij daardoor veilig borstvoeding kunnen geven. 

Borstvoeding wordt aanbevolen door de professionele gezondheidswerkers

De Wereldgezondheidsorganisatie (World Health Organization, WHO) beveelt aan dat pasgeborenen de eerste zes maanden uitsluitend borstvoeding krijgen. Talrijke onderzoeken tonen ook aan dat borstvoeding gezondheidsvoordelen biedt voor de moeder, evenals voor het kind.

Als u met diabetes leeft, blijft de samenstelling van uw melk hetzelfde als die van een niet-diabetische moeder met hetzelfde niveau aan lactose, de belangrijkste suiker in de moedermelk. Bovendien blijft insuline, ongeacht de bron, normaal aanwezig in de moedermelk. Insuline-injecties, die essentieel zijn voor diabetes type 1, dragen daarom net zoveel bij aan het welzijn van de baby

Borstvoeding: een sterk aangemoedigd gezondheidsmiddel

Borstvoeding is gunstig voor de gezondheid, ongeacht het type diabetes van de moeder :

• Het kan de insulinebehoefte verminderen bij moeders met diabetes type 1;
• Het beschermt moeder en baby tegen een mogelijke verslechtering van zwangerschapsdiabetes naar diabetes type 2, als zich tijdens de zwangerschap zwangerschapsdiabetes heeft ontwikkeld;
• Het verhoogt de glucosetolerantie en verbetert daardoor de gezondheid van moeders met diabetes type 2.

Show me: 366359349

Roken en diabetes (zowel type 1 als type 2) hebben een aantal vergelijkbare effecten op de gezondheid. Voor een roker zijn de gevolgen en mogelijke complicaties groter als men diabetes heeft. In feite stapelen de risico's zich op.

Daarom raden de hoogste Europese en wereldwijde autoriteiten voor volksgezondheid mensen met diabetes aan om te stoppen met roken en zo snel mogelijk terug te keren naar een evenwichtige, gezonde levensstijl.

Nicotine heeft een direct effect op de markers van diabetes

Naar schatting bevatten sigaretten zo'n 400 schadelijke chemische stoffen, waarvan nicotine een van de ergste is. Dit komt omdat nicotine het transport van suiker naar lichaamscellen verandert, waardoor niet alleen de glucosetoxiciteit toeneemt, maar ook de insulineresistentie.

Welke methode ook wordt gebruikt voor het inhaleren van nicotine (standaard of elektronische sigaretten), er worden meer abnormale variaties waargenomen in de bloedglucosewaarden bij rokers met diabetes dan bij niet-rokende diabetici.

Roken verergert diabetes-gerelateerde complicaties

Veel van de deeltjes in tabak zijn van invloed op het stofwisselingssysteem. Doordat het de mechanismen die de opname van suiker en vetten door cellen reguleren, verstoort en de bekleding van bloedvaten verandert, draagt roken bij aan de ontwikkeling van cardiovasculaire complicaties.

Wees gerust: De bloedglucosespiegels en verstoorde lipiden zullen na verloop van tijd dalen en zelfs volledig verdwijnen zodra u als diabeticus stopt met roken. Verschillende onderzoeken hebben heel duidelijk aangetoond dat door te stoppen met roken de eerder in lipidenprofiel en glucosetesten waargenomen aandoeningen inderdaad kunnen worden gecorrigeerd.

Aarzel niet om, indien nodig, met professionele gezondheidswerkers te praten over oplossingen die u kunnen helpen om te stoppen met roken.

Show me: 327330303

Voor mensen die leven met diabetes kan kennis van de voedingswaardetabel helpen om gezond te eten en inzicht te krijgen in de eigen voedingskeuzes voor een uitgebalanceerd dieet.¹ 
Maar de voedseletiketten zijn niet altijd gemakkelijk te ontcijferen. Dus hoe ontwar je de informatie op levensmiddelen etiketten als je diabetes hebt?

Is etikettering van de voedingswaardetabel in alle landen hetzelfde?

Kort gezegd: niet helemaal. Internationale organisaties, zoals de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), bieden regeringen richtlijnen voor het opzetten van systemen voor levensmiddelenetikettering, maar landen zijn niet wettelijk verplicht om de aanbevelingen op te volgen of een specifiek type etiket te gebruiken.^2,3 

Verschillende landen hebben net iets andere systemen voor de etikettering van levensmiddelen. Sommige landen gebruiken bijvoorbeeld alleen getallen en verhoudingen om aan te geven hoeveel van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid voedingsstoffen een product bevat, zonder hier uitleg over te geven.² 

Andere landen maken gebruik van een kleurcodesysteem om aan te geven wanneer een voedingsmiddel een lage, gemiddelde of hoge hoeveelheid van een voedingsstof bevat (de kleur rood wordt bijvoorbeeld gebruikt om aan te geven dat een product veel verzadigd vet of zout bevat).² 

Sommige landen hebben ook specifieke regels die bepalen dat voedselverpakkingen allergenen moeten vermelden, terwijl andere landen dergelijke regels niet volgen.⁴

Internationale consensus over voedseletiketten

De WHO en de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) adviseren om op de etiketten van voorverpakte levensmiddelen onder andere het volgende te vermelden:⁵​​​​​

• de lijst van ingrediënten, in afnemende volgorde van gewicht (van hoogste naar laagste gewicht)
• allergenen en additieven 
• een beknopte kleurcode-uitleg, zodat de voedingswaarde van de verpakkingsinhoud snel en eenvoudig te herkennen is

Op het etiket moet ook het volgende staan:⁵

• de hoeveelheid energie per 100 g of 100 ml, of de hoeveelheid energie in een aanbevolen portie, uitgedrukt in kilocalorieën (kcal) en kilojoules (kJ)
• het aantal grammen eiwit, koolhydraten en vet per 100 g of per 100 ml van het levensmiddel, of per voorgestelde portie 
• De hoeveelheid vitamines en mineralen in het product, uitgedrukt in metrieke eenheden (gram, milligram of microgram) en/of als percentage van de voedingswaardereferentie (of dagelijkse waarde) per 100 g, per 100 ml of per verpakking (als de verpakking één portie bevat)

Hoe voedseletiketten lezen

Het lezen van levensmiddelen etiketten helpt mensen met diabetes om de regie te nemen, vergemakkelijkt het tellen van koolhydraten en helpt de bloedsuikerspiegel binnen het normale bereik te houden.⁶ 

Maar levensmiddelen etiketten kunnen verwarrend zijn. Uit onderzoek blijkt dat mensen met diabetes vaak niet echt gebruikmaken van levensmiddelen etiketten, of moeite hebben om snel te berekenen hoeveel ze van een voedingsstof nodig hebben op basis van de informatie op het etiket, ongeacht hun lees-, schrijf- en rekenvaardigheid.^1,6 

Een specifiek aspect waar mensen moeite mee hebben, is kleurcodering.⁶

Kleurcodering: wat houdt dat in?

In veel landen wordt voor levensmiddelenverpakkingen doorgaans het volgende kleurcodesysteem gebruikt:²

• rood voor een hoge hoeveelheid van een voedingsstof, zoals suiker of vet
• oranje of geel voor een gemiddelde hoeveelheid van een voedingsstof 
• groen voor een lage hoeveelheid van een voedingsstof

De afbeelding hieronder geeft een voorbeeld van het soort ‘beknopte aanduiding’ dat op de voorkant van levensmiddelenverpakkingen te vinden is.

Het is verstandig om vooral voedingsmiddelen te kiezen met een groene en oranje aanduiding, omdat deze meestal een betere keuze zijn voor een evenwichtig voedingspatroon.⁶ 

Maar als een voedingsmiddel een oranje of rode aanduiding heeft, betekent dat niet automatisch dat het 'slecht' voor je is.⁶ Het is zelfs zo dat mensen met diabetes soms te streng zijn op het gebruik van bepaalde voedingsmiddelen die gezond (of in ieder geval niet schadelijk) voor hen zijn, zoals feta of eieren, in de veronderstelling dat een rode aanduiding betekent dat het product helemaal moet worden vermeden.⁶ 

Het kleurcodesysteem is er om duidelijk te maken hoeveel van een voedingsstof er in een bepaald voedingsmiddel zit. Het is aan jou om voeding te kiezen die vooral voedingsstoffen bevat die je graag wil binnenkrijgen en minder voedingsstoffen die je wil beperken of vermijden.⁷

Een opmerking over dagelijkse waarden

Dagelijkse waarden (ook wel referentie-innames, aanbevolen dagelijkse hoeveelheden of dagelijkse voedingsrichtlijnen genoemd) zijn de hoeveelheden voedingsstoffen die over het algemeen worden aangeraden voor een gezonde, evenwichtige voeding.⁷ Het is echter belangrijk om te beseffen dat dagelijkse waarden algemene begrippen zijn en geen aanbevelingen voor individuele personen.⁸ 

Individuele voedingsadviezen kunnen verschillen en zijn meestal gebaseerd op iemands:⁸

• leeftijd
• geslacht
• hoeveelheid lichaamsbeweging
• eetgewoonten 
• genen
• fysiologische toestand (bijvoorbeeld zwangerschap) 

Als je je ideale dagelijkse referentie-inname wilt weten, kun je het best contact opnemen met je huisarts of een voedingsdeskundige.⁹ 

Dagelijkse waarden worden ook berekend op basis van een dagelijkse inname van 2000 calorieën, maar elke persoon heeft waarschijnlijk een andere hoeveelheid calorieën en voedingsstoffen nodig (vanwege factoren als leeftijd, geslacht, hoeveelheid lichaamsbeweging enzovoort).^8,9

Enkelvoudige en complexe koolhydraten

Bij het lezen van levensmiddelen etiketten is het belangrijk om het verschil te begrijpen tussen enkelvoudige en complexe koolhydraten, omdat beide de bloedsuikerspiegel op een andere manier beïnvloeden:¹¹

• Enkelvoudige of ‘snelle’ koolhydraten (zoals suikers, fruit en snoep) hebben een hoge glycemische index en kunnen daardoor snel worden verteerd, wat kan leiden tot een hoge bloedsuikerwaarde; 
• Complexe of ‘langzame’ koolhydraten (zoals zilvervliesrijst en bonen) hebben een lagere glycemische index en veroorzaken een kleinere, langzamere stijging van de bloedsuikerwaarde.

Alert zijn op verborgen suikers bij diabetes

Het lezen van levensmiddelen etiketten is ook een goede manier om te zien of een voedingsmiddel toegevoegde suikers bevat.¹² Maar terwijl het van sommige voedingsmiddelen waarschijnlijk geen verrassing is dat ze toegevoegde suikers bevatten (zoals chocolade, snoep of koolzuurhoudende dranken), zullen andere voedingsmiddelen je misschien verrassen.

Hieronder staan enkele voorbeelden van voedingsmiddelen die ‘verborgen’ suikers kunnen bevatten:¹²

• pastasauzen, tomatensaus, barbecuesaus en ketchup
• yoghurt
• ontbijtgranen en granola
• pindakaas en andere soorten notenpasta
• saladedressings
• eiwitrepen

 

Het lezen van levensmiddelenetiketten is een goede manier om een evenwichtig voedingspatroon aan te houden, wat weer kan helpen bij het maken van keuzes over hoe je met je diabetes omgaat.¹ 
Als je kennis hebt van kleurcodes, verhoudingen van voedingsstoffen, soorten koolhydraten en hoe je ‘verborgen’ suikers kunt herkennen, kan dat je allemaal helpen bij het maken van voedingskeuzes.

V137_10-2024

Show me: 339361350

Een van de belangrijkste symptomen die bij diabetici worden waargenomen, is extreme vermoeidheid, een gevoel waarvan ongeveer de helft van de mensen met diabetes meldt dat ze er al eerder last van hebben gehad.

Echter moet men een onderscheid maken tussen acute vermoeidheid en chronische vermoeidheid, om de specifieke oorzaken voor elk van hen uit te leggen en te beslissen hoe ze het beste kunnen worden bestreden.

Waarom maakt diabetes je zo moe?

Of het nu gaat om moeheid of slaperigheid, gebrek aan energie of vermoeidheid, veel mensen met diabetes type 1 en type 2 voelen zich vaak uitgeput.

Diabetes kan inderdaad gepaard gaan met 

• veranderde slaappatronen
• gewichtsverlies
• soms een depressieve stoornis

die allemaal een negatieve invloed hebben op de kwaliteit van leven. Voortdurend wakker worden 's nachts vanwege nachtelijke hypoglykemie en de regelmatige aandrang om te plassen, drinken of eten kan hier deels verantwoordelijk voor zijn.

Bovendien schommelt de bloedglucosespiegel van iemand met diabetes in de loop van de dag. Met deze dagelijkse variaties kunnen er fasen van hyper- of hypoglykemie optreden, wat een uitgebreide reeks aan symptomen veroorzaakt. We noemen dit episodes van "acute" vermoeidheid.

Als het gevoel van uitputting langer dan 6 maanden aanhoudt, denken we meestal in de richting van chronische vermoeidheid. Deze aanhoudende asthenie (algehele lichaamszwakte) hangt samen met het geleidelijke verlies van bepaalde functies die verband houdt met diabetes.

Is er een genezing voor diabetes-gerelateerde vermoeidheid?

Deze situaties die leiden tot de ontwikkeling van vermoeidheid kunnen absoluut worden aangepakt!

Om uw vermoeidheid te bestrijden, is het aan u om uw bloedsuiker regelmatig te controleren. Controle over uw diabetes en een stabiele glykemische balans terugkrijgen, zijn een effectief middel om uw gebrek aan energie te bestrijden.

Overstappen op een gezond dieet is ook cruciaal bij het bestrijden van vermoeidheid. In de praktijk omvat dit het aannemen van een dagelijkse levensstijl die het volgende combineert:

• uw gezonde gewicht behouden;
• regelmatige lichaamsbeweging;
• het beperken van stressvolle situaties.

Show me: 345335328